Ciąg dalszy....

Hejka :) W tym poście napiszę o moich odczuciach po pewnym czasie kiedy moja koleżanka wyjechała i nie miałam zupełnie żadnych znajomych.Nie było za ciekawie,ponieważ byłam przyzwyczajona do tego,że kiedy tylko mi się nudziło wychodziłam gdzieś ze znajomymi a tutaj jak na razie nikogo nie znam choć mam nadzieję,że to się zmieni bo 18 idę do szkoły.Ciężko było się przyzwyczaić do tego,że nie mogę do nikogo zadzwonić,wyjść i połazić bez celu.Samotność była coraz bardziej odczuwalna,jestem tutaj prawie 2 miesiące i tylko raz miałam kontakt z rówieśnikami(w sumie nie do końca bo byli kilka lat starsi),ale nie zawiązały się żadne znajomości bo tylko raz razem graliśmy a ja nadal nie potrafię się przełamać i zacząć zwyczajnie mówić po angielsku i właśnie to,że na razie nie mam znajomych nie wynika z tego,że ludzie nie są otwarci,ale z tego,że nie potrafię się przełamać i przestawić na inny język.Norwedzy co mnie mile zaskoczyło są bardzo przyjacielscy,kulturalni i otwarci więc mam nadzieję,że to mi pomoże w pokonaniu bariery językowej. :)